Weeralarm

Dankzij het Weeralarm per SMS waren we vandaag al wat onrustig. Op dit moment gaat -ie los:

Vanavond en in het begin van de nacht moet er boven land rekening worden gehouden met ZEER ZWARE WINDSTOTEN tot 110 km per uur. Rond 21 uur bereiken de ZEER ZWARE WINDSTOTEN het zuidwesten van het land en breiden zich vervolgens verder over het land uit.

Vanmiddag zijn we dus maar even naar ’t bootje gereden. We wilden wel even zeker weten dat het dektentje goed vast zit. En dat de landvasten de klappen kunnen opvangen. Vanmiddag kregen we al wat windstoten van 35 knopen over, alles zat goed.

Jachthaven Hemmeland WebcamWe houden de havencam aan de overkant nog wel even in de gaten. ’t Is nu wat donker, maar je als de lampjes ziet zwiepen, dan weet je dat het mis is. En mocht je een blauwe tent voorbij zien vliegen, geef even een belletje ofzo.

Zusje terug op het web

Petite Folie, het andere 'gekke zusje'Grote klasse! Met hulp de oude eigenaar van ons zusterschip, heeft de Petite Folie opnieuw een thuis op het web. De nieuwe eigenaren, Jeroen & Mieke, moeten nog even wennen. Maar hier gaan we vast meer zien.

Ondertussen is Roland ook druk bezig aan z’n nieuwe project Sjaanootje. We houden je in de gaten, Ro!

Nieuw bemanningslid

Het is best mooi weer dit weekend, zelfs zonnig vandaag. We komen er helaas niet aan toe om te zeilen: nachten zijn wat lang en de bijboot heeft wat probleempjes. Maar we hebben wel een prachtige nieuwe aanwinst voor ons bootje… (puntje-puntje-puntje)

Kerstwens

Het nieuwe bemanningslid is niet, zoals sommige bevooroordeelde lezers meteen zullen denken, een kleine voordekker of navigatrix. Nee, daarvoor moeten we komend vaarseizoen bij onze favoriete ‘overlopers’ zijn. En na dit weekend wellicht bij Maurice & Jeannette: van harte met jullie Lily!

Zoals zo veel van onze bootonderdelen komt dit bemanningslid niet van de ooievaar maar van Marktplaats. Het is de vervulling van een kerstwens van jaren terug, maar dan nog veel mooier: niet de TP 20, niet de TP 22, maar de TP 32! En da’s volgens George Kniest:

Topmodel van de cockpit-stuurautomaten. Door de kogel- schroefaandrijving stiller en krachtiger. Voor schepen tot 12 meter of 6.300 kg waterverplaatsing.

Sorry George, we hebben ‘m nóg voordeliger. En toch praktisch nieuw. Maar wees gerust, we komen vast nog wel langs voor de bijbehorende accesoires (die blijkbaar ook wat mogen kosten).

Helmut

Ik verwacht heel veel plezier te hebben van ons “topmodel” stuurautomaat, want op ons werkbootje is elke extra hand welkom. Tijdens onze drieweekse droomreis door de Cycladen hadden we al een dergelijk apparaat. We noemden ‘m toen liefkozend Helmut, der Autohelm. Voor onze nieuwe bemanningslid hebben we ook al een koosnaampje. Kan iemand ‘m al raden?

Zusje weer verkocht

Ons enige in Nederland rondvarende zusje is weer verkocht! Ro had me dit, onder embargo, natuurlijk al lang verteld. En zelfs “webloggers” houden zich soms braaf aan de regels die gelden voor de Traditionele Media™, maar ’t schijnt nu echt allemaal rond te zijn.

Ro gaat aan de gang met een nieuw, spannend project. Ro, gefeliciteerd en heel veel succes! Blijf je nog wel dit weblog volgen, en ga je zelf ook weer eens met je eigen blog aan de gang?

Exclusieve club

Aan de nieuwe eigenaars: jullie ook hartelijk gefeliciteerd met de aankoop! Melden jullie je hieronder even voor een intake-gesprek met de strenge ballotagecommissie van het zeer exclusieve, Nederlandse chapter van de Club van Frers Cirrus 3/4 Eigenaren? 😉

Hitte-pech-golf

Het KNMI boekt alweer de vijfde hittegolf in zes jaar. Sinds die ene hete dag dat wij ons bootje hebben, zijn dat er al vier geweest:

31 jul 2003 – 13 aug 2003
02 aug 2004 – 11 aug 2004
18 jun 2005 – 24 jun 2005
30 jun 2006 – 04 jul 2006

Vette pech

Hoe lekker was het geweest als we met die hittegolven lekker op het water hadden kunnen zitten. Maar nee hoor, de meeste tijd stond ’t bootje op de bok. Alleen afgelopen jaar hebben we tijdens de hittegolf in juni kunnen varen. (En toen wel heel lekker!) Ook dit jaar hebben we weer pech: de kiel hangt er nog steeds los onder.

Bijgeloof

Zou die naamsverandering dan toch het ongeluk over het bootje hebben afgeroepen? Er wordt wel aan de kiel aan gewerkt, maar ’t duurt wel veel langer dan we hoopten. Het komt wel goed, maar we worden wel op de proef gesteld. En we zijn niet bijgelovig, want daar geloven we niet in.

Volvo Ocean Race prijsvraag, deel II

Spannend: de oorspronkelijke pagina van de VOR prijsvraag is inmiddels verdwenen, maar op de cached version lezen we nog steeds dat men vandaag de uitslag zou moeten presenteren. Ben benieuwd, want vooral die tweede prijs zie ik wel zitten!

Ondertussen heb ik al meer dan honderd bezoekers mogen verwelkomen die op zoek waren naar het antwoord op de prijsvraag. Het juiste antwoord is natuurlijk, eh… nul liter? Of 1.200 liter? Of toch iets anders? (En was het nou waterballast, of waterbalast? 😉

Ondertussen doe ik natuurlijk ook al mee aan de prijsvraag van Caz en eentje van Volvo. Maar ’t winnen wil nog niet echt. Heeft er dan niemand een beetje sympathie voor deze “schipper op ’t droge”?

Update (8/6)

Damn, wéér niet gewonnen. 🙁

Uit het water

Bootje uit het waterHet is zover, vrijdagmiddag is ze inderdaad op de bok gezet. Het was nog even spannend, want de helling was wel erg ondiep voor ons bootje. Maar uiteindelijk is ze, zoals je in het bijgaande filmpje kunt zien, ongeschonden uit het water gekomen.

Verf van de kiel

Hoewel, ongeschonden: De kiel blijkt toch wel last te hebben gehad van het modderbad waar ze de laatste weken in Monnickendam in heeft gestaan. En misschien toch ook van die paar keer dat we het bootje zelf in de modder schoven, wat ons onder andere op de Randmeren, maar ook aan het begin van het rondje Pampus op de Gouwzee gebeurde. Het onderste deel van de kiel is in elk geval aan een paar nieuwe verflaagjes toe.

Maar al die afgeschuurde verf is nog niet het ergste. Verder lezen

Vanmiddag op de bok

Vanmiddag wordt ons bootje op de kant gezet, voor haar winterslaapje. Het blijft eng: zo’n metalen bok onder de romp, bootje steunend op de kiel, de mast zwiepend op 14+1.80 meter boven het beton. En dan nog maar eens afwachten hoe het onderwaterschip de zomer heeft overleeft.

Vervolgens mogen we haar echt winterklaar gaan maken: alles wat kan bevriezen aftappen, zeilen en kussens van boord zodat ze droog blijven, dekzeil passend maken en eroverheen spannen, en nog een hele waslijst van preparaties.

En dan gaat het grote klussen weer beginnen. Zin in. (Not!) Maar het meest vervelend is nog wel dat dit echt het einde van het seizoen betekent. Bwèèèh!