Dieseltransfusie in Cowes

Geplaatst op door

Onderweg naar Brighton viel de laatste uurtjes de wind weg. En tijdens dat laatste stukje hield de motor zich een paar keer voorzichtig in. Sinds vorig jaar weten we goed dat dit “serieuze poep” is: er kan water en smurrie in de diesel zitten. En geen van beide is goed.

Zwarte smurrie

In Brighton check ik samen met Ard van de Ace de beide filters. Er zit vocht in de diesel. En het eerste filter blijkt inderdaad smurrie te bevatten: het vieze zwarte slijm van bacteriën die leven – hoe ongelooflijk ook – in de diesel. We vervangen het filter in de hoop dat het nog een restje van vorig jaar is. Maar helaas.

Wanneer Chrisje en ik maandag Cowes aanlopen, weigert de motor botweg om te starten. En de oorzaak is duidelijk: Het kommetje van de waterscheiding ziet wederom troebel, ’t is wéér mis met de diesel.

Poging twee

Voordat we ons door de Harbour Master naar binnen laten slepen, doen we eerst zelf een poging: Terwijl Chrisje ons heen-en-weer zeilt over de Solent, vervang ik het filter (opnieuw) en ontlucht ik de motor. Vlakbij de haveningang proberen we te starten. En wat denk je? Hij doet het!

Als de sodemieter laten we het grootzeil zakken en draaien de eerste jachthaven in. En vóór we goed en wel vastliggen zet ik de motor weer uit, om te voorkomen dat er nog meer smurrie of water door het systeem gaat.

Nietsvermoedend

Zo’n 10 minuten later loopt een nietsvermoedende man over de steiger, in een overall van Volvo Penta. Zo’n monteur is natuurlijk snel getackeld en de afspraak voor de volgende morgen makkelijk gemaakt:

RHP MarineOm 9:00 uur slepen ze ons naar de werksteiger van RHP Marine, iets verderop aan de rivier Medina. Daar wordt de dieseltank geleegd en schoongemaakt. De filters en de waterscheiding worden vervangen, de ring van de tankdop wordt vernieuwd, de diesel ververst en het vertrouwen in de motor grotendeels hersteld. Het is ongeveer 13:00 uur en we kunnen door naar Yarmouth.

Zonnetje

Ze lijkt weer te lopen als een zonnetje, maar voor de zekerheid vaar ik even een stukje de Medina op. Da’s sowieso lekker bootjes kijken, want het ligt vol met Swans en ander moois. (Doekje?) Even lijkt het onze verbeelding maar al snel kunnen we er niet meer omheen: de toeren vallen telkens terug, er is nog iets mis. Terug naar RHP Marine.

Inmiddels is het 15:00 uur geweest en Chrisje heeft de beurt om even ’t durp in te sjokken. Het probleem met de motor is gevonden in de aansluiting van de leidingen op de tank. En er ligt een plasje diesel in de bilge. Maar het komt goed.

Vakantie

Ik zit in korte broek op dek. Het zonnetje schijnt en er komen continu mooie bootjes langsvaren. Ik klaag niet: We hebben alle tijd en enorm vakantie!

Inmiddels is het 16:00 uur. De motor is helemaal oké, de bilge is schoon, Chrisje is uitgeshopt. En we blijven nog een nachtje in Cowes. Vakantie dus.

Ontmoetingen in Brighton

Geplaatst op door

Lovefool en Ace langszijIn Brighton treffen we de Ace opnieuw, nadat ze ons op de nieuwe gennaker snoeihard voorbij voeren bij het oversteken van het Kanaal. Maar ook ontmoet ik de schipper van de wedstrijdboot aan de andere kant van de steiger. Dit blijkt de oprichter van ClubRacer.be, de illustere Ice die ons vrij lang volgt en al eens reageerde in 2005.

Wat leuk om hem eens de hand te schudden! Ice blijkt een sympathieke Vlaming van de extraverte soort, ook IRL een gedreven vent vol zeilverhalen. Hij is met passie betrokken bij alle aspecten van de wedstrijdzeilerij: op zee, aan wal én online. En dat uit zich in goede zeilresultaten, mooie handel & klusprojecten, en controversiële onthullingen (linkjes volgen) over de wereld achter de schermen van de wedstrijdorganisaties.

In Brighton wordt ik op de steiger ook spontaan begroet door een andere lezer van dit weblog. Hans, schipper van de Blue Peter uit Breda moedigt me aan om vooral weer meer te schrijven. Waarvoor dank, het werkt!

Fijn smullen

Een nóg fijnere ontmoeting is die met Dessy, onze Grieks/Amerikaanse vriendin en oud-collega uit Athene, tegenwoordig wonend in hartje Londen. We treffen haar in Brighton, hoe gepast, op de beroemde pier. Ze houdt ons zondag gezelschap onderweg naar Portsmouth en trakteert ons daar bovendien op een fantastische diner. Het is fijn smullen bij Loch Fyne, een Schotse keten van mooie restaurants die heerlijke, duurzame vis en schaaldieren serveren. Ik kan ze absoluut aanraden!

(Het) Nieuwe zeilen

Geplaatst op door

Mijn actuele updates op Twitter gebruik ik regelmatig als excuustrut om dit blog niet meer zo frequent te updaten. Afgelopen zaterdag werd ik daarin echter flink terechtgewezen. Ik ontmoette op de steigers van Brighton spontaan twee trouwe lezers. Geen van beide had een connectie met mijn meest trouwe lezer (hoi mam!) maar wel groot gelijk: Er moet weer meer geschreven worden. En gelukkig valt er ook weer genoeg te schrijven, zowel over bootklussen als zeiltochten. En over Apple-zaken, maar dat nog even terzijde.

We zijn inmiddels weer op pad, een paar weken lekker zeilend “richting de Zuid”. Ik zal snel een begin maken met het verslag van de tocht… en dan wel zien hoe de wind waait c.q. het reisverslag vordert.

Lees verder →

De Motorbotelarij

Geplaatst op door

Ja, het is een tijd geleden dat er bericht kwam. En ja, er is voldoende gebeurd in de tussentijd, waarover van alles te lezen was op twitter: méér winterstormschade en verzekeringsgedoe (met een nare bijsmaak) en méér wedstrijdzeilerij (op een andere boot), voornamelijk op het Haringvliet. Met ons eerste tochtje daarbuiten wordt het hoog tijd voor een update.

Lang zeil(?)weekend

Afgelopen weekend konden we te verlengen met de vrijdag en maandag. Op zaterdag hebben we een leuk concert in de Melkweg en Amsterdam is mooi per boot te doen: één dagje van Hellevoet naar Scheveningen, eentje van Scheveningen via IJmuiden over het Noordzeekanaal naar A’dam. En dan vice versa na een overnachting in de altijd knusse Sixhaven. Prima plan. Als het een weer een beetje meewerkt.

De vrijdag van vertrek is zo ongeveer de enige dag dat we lekker kunnen zeilen. De zaterdagochtend valt, eenmaal vertrokken uit Schevingen, de wind volledig weg. Maar op zondag is er wind: een beetje veel en pal op de neus. De voorspelde 5-6 WZW wordt inmiddels ZW, aangevuld met windstoten van 30 knopen. En voor de maandag wordt dan nog net een klapje erger voorspeld: 6-7 Beaufort, ook pal op de neus.

We besluiten vrij snel dat de Staande Mastroute de betere, zoniet enige optie is. Maar met de uitval van de bediening van e.o.a. spoorbrug en de timing van de nachtelijke grachtentocht door A’dam, wordt dat op z’n vroegst de week erop. Het bootje blijft een weekje in de Sixhaven liggen.

“Sailing” home…

Inmiddels is het de zondag van de week erop. Het heeft de hele week 6-7 uit het zuidwesten gewaaid. En dat doet het nog steeds, dus we kozen vrijdag inderdaad voor de route dwars door nachtelijk A’dam. En dan langs de Nieuwe Meer, door Woubrugge (het dorpje waar ik tot mijn zesde woonde), mijn geboorteplaats Alphen a/d Rijn (waar ik verder nooit geweest ben), langs Gouda en Dordrecht. In Dordrecht dineren en overnachten we in de charmante oude Nieuwe haven.

Inmiddels motoren we lekker verder over het laatste stuk: op de Oude Maas en da’lijk via het Spui naar het Haringvliet en onze eigen ligplaats. Van zeilen is weinig sprake geweest. Gelukkig komt dat de komende weekjes wel goed: de North Sea Regatta staat voor de deur… op een andere boot, dat dan weer wel.

Love Love

Geplaatst op door

Met ons bootje gaat het goed. Ze ligt in een diepe winterslaap, maar we houden d’r goed in de gaten via de webcam. En af-en-toe gaan we even langs om haar een beetje in te stoppen en de lijntjes te controleren.

Stormschade

In november 2010 hebben we wel, door een doorgesleten landvast, wat lelijke schade opgelopen. Een paar dagen was de wind onverwacht erg sterk. Te sterk voor onze ‘zomerlandvastjes’, waarvan de belangrijkste het snel begaf. Daarna heeft ons bootje, totdat onze behulpzame steiger-buurman haar redde, een korte tijd tegen de steiger liggen bonken.

RomprandHet vervelende resultaat van deze storm-in-de-haven is een set krassen en een lelijke deuk in de bovenrand van de romp. De scheepsexpert is inmiddels langsgeweest, de reparateur maakt een offerte, de verzekering gaat ons helpen. Het komt goed.

Het is nog maar de vraag of het helemaal goed komt met het volgende bootje.

Love Love

De kunstenaar Julien Berthier heeft een boot ontworpen, die er in altijd uitziet of -ie zinkende is. Deze bizarre boot heet Love Love. (What’s in a name?) Volgens mij maak je hiermee geen vrienden, bij de kustwacht noch bezorgde mede-watersporters. Maar knap is het wel:

(Dank aan @Pmo_ney voor de tip.)

Zet de komende VOR in je agenda

Geplaatst op door

Vaste lezers weten hoe gek ik ben op de Volvo Ocean Race. Over precies een jaar start de eerste wedstrijd, in Alicante. Nu het race-schema helemaal bekend is wil ik de lezers graag helpen met deze handige “life-hack”:

Met een paar kliks kun je het raceschema van de komende editie van de Volvo Ocean Race aan je agenda toevoegen. En als je een beetje moderne digitale agenda hebt, worden eventuele wijzigingen en aanvullingen automatisch bijgewerkt!

Geplaatst in VOR

Online samenwerken aan de boot

Geplaatst op door

Vandaag slaan we één winterwedstrijdje over, volgens planning, vanwege de festiviteiten van gisteravond. Maar zo’n luie dag is toch nuttig besteed met het ontdekken van de (vandaag toevallig gratis) app Maptini (CrowdMap), voor iPhone en iPad. Hiermee is het mogelijk om samen online mindmaps te maken. En da’s handig, voor de boot.

Mindmaps?

Mindmaps zijn een gave manier om je gedachten te ordenen, in hiërarchische structuren. Er zijn al veel toepassingen voor. Maar niet eerder zag ik er eentje waarmee je zo makkelijk kunt samenwerken: online, gelijktijdig, vanaf verschillende mobiele apparaten én, zoals dat hoort, via het web.

Bootklussen!

Mensen met een eigen boot, en zeker een ouwetje klassieker, weten dat de lijst met klussen, wensen en reparaties, nooit krimpt. Er zijn altijd méér dingen die je aan een boot moet/wilt doen, dan je kunt in de tijd die je ervoor hebt. Al helemaal als je binnen die tijd ook nog een beetje wilt zeilen. En tijdens het zeilen groeit zo’n lijst vanzelf, want er gaan ook weer dingen stuk.

Onze klussenlijst is dit jaar vrij lang en onoverzichtelijk. En gisteren is besloten dat we dit jaar tóch niet in de loods overwinteren. Dus zullen we keuzes moeten maken. We zijn samen meteen aan de slag gegaan om alle bootklussen te verzamelen en ordenen. Kijk nu én de komende wintermaanden “live” mee naar onze gedachtenspinsels:

(Suggesties en aanvullingen zijn uiteraard welkom in de reacties hieronder.)

Did Not Finish

Geplaatst op door

Na verschillende wedstrijden op andermans boot is het zaterdag eindelijk zover: We varen onze eerste wedstrijd op eigen kiel, op het Haringvliet. En zoals je uit de titel van dit bericht al kunt afleiden, niet met al te groot succes.

Duo-handed

De wedstrijd is ons op het lijf geschreven: een “duo-handed”, waarbij de bemanning van iedere boot bestaat uit twee man/vrouw. Veel van de oorspronkelijk ingechreven boten kunnen er helaas niet bij zijn, waaronder ons zusterbootje de Petite Folie. (Hopelijk volgende keer weer. In elk geval wensen wij ze sterkte met de omstandigheden die ’t hen deze keer belemmerden!)

In deze Google Spreadsheet worden de verschillende klassen getoond, met de deelnemers en hun score:

Voldoende wind

Het waait, bij de start al, ruim voldoende. Met onze genua is de boot aan de wind dan nog net onder controle te houden. En de baan bestaat voor het grootste deel uit ruime rakken. Dus dat grote zware zeil hebben we wel nodig om bij te blijven, denken we. Zeker met de afnemende 5-6 Beaufort die voorspeld is.

De wind neemt niet af, maar toe. En in de loop van de tocht nog flink ook. En eenmaal aangekomen bij Het Vuile Gat, waar we een klein stuk iets meer aan de wind moeten varen, vlaagt het over de 25 knopen. En dat blijkt echt teveel voor de oude genua.

Het Loeder, RIP

De oude genua lourde droeg de bijnaam Het Loeder omdat het, zeker in doorweekte staat, nogal onhandelbaar was. Voor het grote feest van onze rolreef-installatie, leidde Het Loeder regelmatig tot semi-wanhopige situaties op het voordek. De doek is dik, zwaar, bol uitgezeild en gehavend van eerdere reparaties. Niet bepaald een sierstuk op het bootje, maar wel het enige zeil waarop we aan de wind écht lekker door de golven sturen en bij “normale” ruime wind de vaart er (flink) inhouden.

Ietsje hoger aan de – te harde – wind op het Haringvliet is het echter snel bekeken met Het Loeder. Na een paar minuten klapperen blijkt er een flinke scheur te zijn ontstaan: op tweederde boven het dek is het zeil van achter naar voren gedeeld.

Even twijfelen we: Wisselen we het voorzeil voor de High Aspect? Of zetten we nu, voor de veiligheid, even de motor bij? We kiezen voor het laatste, waarmee we deze wedstrijd opgeven. Volgende keer proberen we het gewoon opnieuw!