Het liep allemaal wat anders dan oorspronkelijk gepland: de boot ligt er nog in. Vanmiddag komen we te laat in de middag aan in Bunschoten, waardoor we het het “ont-te-water-laten” maar een weekje uit hebben moeten stellen.

Net door de brug

Zaterdag gaat alles érg voorspoedig: de bemanning, bestaande uit Roel, Roeland en Floor, komt netjes op tijd in Monnickendam aan. We vertrekken bijna direct voor een prachtig tochtje. Eerst de sluis van Lelystad, dan door naar de de Ketelmeerbrug. Die brug wordt niet meer bediend na 16:00 uur. En we passen er niet zomaar onderdoor. Met nog ruim 5 minuten te gaan, laat de brugwachter ons nog net even langs.

Net voor het donker leggen we aan in Roggebotsluis, vlakbij Kampen. We eten een bijzondere, uitgebreide maaltijd in Wok Inn, een aanrader voor de liefhebbers van (veel) Chinees. En daarna drinken we nog een afzakkertje in ’t Haasje, waar we bovendien worden gefêteerd op ’n Oerhollands staaltje compleet uitgaan. Of zoiets.

Brug dicht

Bij Elburg is, tijdens het winterseizoen, de brug onbediend op zondag. Als de crew van boord is, varen Chrisje en ik in een uurtje naar Elburg, waar we lekker relaxen aan de kade in het centrum van dit oude vestingstadje.

Vandaag varen we, pal tegen de wind en regen in, door naar Bunschoten. We komen daar pas in de middag aan, dus ze ligt er nog even in: volgende week gaat ze eruit. (Bah, van mij mag het zeilseizoen het hele jaar duren!)

’t Is werkelijk onvoorstelbaar, het blijft maar mooi. Zaterdag varen Willem, Mike en ik een “rondje Pampus”, in een stralend herfstzonnetje. Héén kruisen we in een paar lekkere slagen; de terugweg blijkt ideaal voor de spi. Wat een dagje!

Zaterdag varen we “voor het lappie” als een speer naar Enkhuizen. We houden het zelfs bijna helemaal droog. De sluis bij Naviduct gaat spontaan voor ons open en precies op borreltijd schuiven we de buitenhaven binnen.

Dezelfde avond eten we lekker én betaalbaar bij Die Port van Cleve, samen met de schipper van de Stormmeeuw. En daarna belanden we – natuurlijk – in ’t Ankertje, waar Chrisjes verjaardag zorgvuldig gevierd wordt.

Zondag valt helaas een beetje tegen: veel miezer en absoluut geen wind, dus veel motor en weinig kans om de brakheid uit te laten waaien. Maar wel, als het zonnetje heel even door de grijze wolkenmeuk gluurt, om wonderlijke plaatjes te schieten.