En oktober blijft maar mooi

Ook het afgelopen weekend is het mooi weer. Maar wel mistig. Vrijdagavond blijven we daarom lekker thuis, de volgende dag gaan we lekker naar de boot en meteen het water op.

Verdwaald

Welke kust zou dit zijn?Het is opnieuw vrij heiig, zaterdagavond is meer mist voorspeld. We willen wel voor ’t donker ergens binnen zijn, dus Medemblik valt af. En maar goed ook: die middag verdwalen we zelfs (een beetje) in die mist. De GPS houdt er namelijk mee op terwijl we “zomaar” wat rakjes over het Markermeer aan het maken zijn.

Oeps. Waar bevinden we ons eigenlijk? Waar is de kust? En als we kust zien: is dat Enkhuizen of… Hey, is dat toch niet gewoon Volendam?

Gelukkig weten we in de loop van de middag toch de haven van Hoorn nog te vinden. We eten prima en gezellig bij Grieks restaurant Plaka en op met onze thuishavenplaatsgenoten van de Jamas drinken nog een paar biertjes in de Beiaard. Leuk, maar helaas: nog steeds hebben we de échte zeilerskroeg van Hoorn nog niet ontdekt.

Hoorn toch nog gevonden Hoorn in het heiige avondlicht De havenmeester verwelkomt ons

Moeders aan boord

De volgende dag is er helemaal geen wind. Dus motoren we naar Edam, om daar m’n mams op te pikken. Want met zo’n windstil dagje durft zelfs zíj Lees verder →

Wedstrijdmeeuw

Olaf met het zeezout in de ogenBas, a/b StormmeeuwZaterdagmorgen vertrekken we in alle vroegte uit Utrecht, om via M’dam (waar ’t gros van onze zeilspullen natuurlijk nog aan boord lag) op tijd in IJmuiden aan te komen. In de jachthaven van IJmuiden treffen wij Bas (ja, weer een zeilende, andere Bas), schipper van de Stormmeeuw en zijn vaste crewlid, oud Olympisch kampioen Olaf, a.k.a. “de mof”.

Race met klassiekers

In ’t Ankertje waren wij ze vorige week al tegengekomen: een gezellig stel fanatieke zeilers, die ons voor dit weekend uitnodigden om mee te varen in de Noordzeerace II van de VKSJ. Da’s een hele eer, en vooral een leuk vooruitzicht. Het zou met windkracht 6-7 WZW een pittig dagje voor de kust van IJmuiden worden.

We zagen er erg naar uit: eindelijk weer een tocht op zout water. En dan ook nog een spannende race met allemaal mooie klassieke bootjes! Maar IJmuiden ligt niet, zoals wij verwachtten, vol met klassiekers. Al snel blijkt dat het wedstrijdveld uit maximaal twee bootjes zou bestaan. Lees verder →

Urked Again

Zonsondergang boven MonnickendamDonderdag vertrekken we vroeg in de avond. Niet naar Scheveningen, maar naar het prachtige Lelystad. Want daar gaat de Volvo-expert eindelijk de motor goed afstellen, het luchtventiel van het koelwater vervangen en krijgt ons motortje bovendien z’n garantie beurt na (exact) de eerste 50 uurtjes gebruik.

Anke, Chris & Bas in het zalige vrijdagavondzonnetjeWe poetsen en klussen zelf nog wat: het mastliertje wordt eindelijk vastgepotnageld en het dekt blinkt weer. Aan het eind van de dag komen Paul en Anke aan boord: zij hebben heel wat Brownie Points te verzilveren. Zodra ze aan boord zijn vertrekken we meteen naar Urk.

Urked again

Op Urk hadden we al eerder een gezellig avondje gehad en dat wilden we nog wel eens dunnetjes overdoen. Zodra we aanleggen aan de kade bij het strand, gaat de Magnificent Magma aan. Lees verder →

Boordnet-niet

Schakelpaneel vervangenDit weekend is dan eindelijk het moment aangebroken om het nieuwe schakelpaneel aan te sluiten. Het electriciteitsnet aan boord moet hiermee helemaal in orde komen. Maar dat valt wat tegen. Het klusje waarvoor ik oorspronkelijk één regenachtig middagje dacht te moeten uittrekken, kost me helaas meer dan een dag. En het werkt nog steeds niet.

Kortsluiting?

Het is lichtelijk frustrerend: Ik heb nog steeds geen idee wat er nou mis is. Het ene moment werkt alles, het volgend moment Lees verder →

Afhakers

Eigenlijk zouden komend weekend Derek & Eve meegaan, om hun brownie points te verzilveren. En eigenlijk zouden we volgend weekend naar Scheveningen varen om daar gezellig af te spreken met vijf van m’n moeders. Vijf?! Ja, vijf… van de zes dus. Tel maar na. đŸ˜‰ En eigenlijk zouden wijzelf vanavond al naar het bootje gaan. Maar ja…

Niets is zo veranderlijk als plannetjes voor zeiltochten. Het weer is een belangrijke factor in alle planning. En het is inmiddels vol herfst geworden.

Dus haken Derek & Eve af, zogenaamd omdat ze liever willen dat we strakjes in hun nieuwe huisje komen klussen. En ’t gros van m’n moeders haakt voor volgende week af omdat het te laat is. En te koud.

En wij haken vanavond af omdat… Ja, waarom eigenlijk? Omdat we lekker morgenochtend gaan. Daarom dus.

Mooiste weekend?

Het fotogenieke Paard van MarkenAfgelopen week beleven we misschien wel het mooiste zeilweekend van deze hele zomer. (Qua weer dan, niet qua mooi en hard zeilen.) Een prachtig briesje, stralende zon, ’n bijzonder aangenaam temperatuurtje en een meer vól met bootjes. Zalig!

Vrijdag eten Chrisje en ik Thais in Monnickendam, bij het gevaarlijk lekkere Naang Nuan. De blusbiertjes bij de Zwaan blijven echter beperkt, want zaterdag vertrekken we netjes op tijd naar Enkhuizen. We hebben er twee belangrijke doelen: Kniest en het Ankertje…

Shoppen en genieten

Bij George Kniest shop ik – eindelijk – een nieuw Lees verder →

Gezeilde mijlen in de 24-uurs

Zoals ik al zei, hebben we erg lekker gezeild in de 24-uurs race. Enkele kengetallen:

  • 152.3 nm – totaal gezeild volgens de GPS
  • 7 nm – strafmijlen (deels wegens champagne-moment)
  • 144,12 nm – effectief gezeild (over de aangegeven rakken)
  • 80,8131 nm – berekend (op basis van waterlengte)

Prestatie

Met de complete lijst erbij kunnen we een indicatie maken onze prestatie t.o.v. de 428 andere schepen in de tour-klasse: We werden nummer 123 op basis van berekende mijlen en nummer 75 op basis van gezeilde mijlen! Als je alles tegen elkaar zet, dan krijg je het plaatje hieronder.

Prestatie 24-uurs

Niet slecht voor ons debuut in dit mooie evenement.